پنجشنبه 3 مهر 1399   00:51:03
اعتبار سنجی : ایجاد اطمینان

اخبار

29تير1399وام بانکی بدون ضامن با سامانه اعتبارسنجی

وام بانکی بدون ضامن با سامانه اعتبارسنجی

در مورد سامانه اعتبارسنجی، چگونگی شکل‌گیری، قابلیت‌ها و توانایی‌های آن  فابا نیوز با دکتر محمد جلیلی، مدیرعامل شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری ایران یک گفت‌و‌گوی اینستاگرامی انجام داده است که متن آن در ادامه از نظرتان می‌گذرد.

آیا امروز همه بانک‌ها به سامانه شرکت رتبه‌بندی اعتباری دسترسی دارند و امکان دیدن رتبه و اطلاعات اعتباری تمامی مشتریان برای بانک‌ها وجود دارد؟

دکترجلیلی: بله؛ دقیقاً. البته بجز یکی دو بانک سایر بانک‌ها در سطح شعب برخط به این سامانه متصل هستند و ۷- ۸ سال است که این اتفاق افتاده است. البته مردم و مشتریان بانک کمتر در جریان این کار هستند و کارمندان بانک اعتبارسنجی را انجام می‌دهد، رتبه اعتباری را دریافت و در پرونده قرار داده و بر این اساس تصمیم‌گیری می‌شود. روزانه به‌طور متوسط صد هزار گزارش اعتبارسنجی و نمره اعتباری تولید می‌شود و در اختیار شبکه بانکی قرار می‌گیرد.

 آیا شرکت‌های دیگری برای ارائه این خدمات وجود دارد؟

دکترجلیلی: ما اطلاعات اعتباری همه مردم را از کل نظام بانکی به صورت مستمر از ابتدای سال ۱۳۸۸ دریافت کرده و در سامانه متمرکزی بارگزاری کرده‌ایم. امروز همه ایرانی‌ها در شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری ایران، شناسنامه اعتباری و یا فایل الکترونیکی دیتاهای اعتباری دارند.. البته سامانه بانک مرکزی با کار شرکت رتبه‌بندی اعتباری تفاوت‌هایی دارد، اگر شما بنده را از این سامانه استعلام کنید، تمام سوابق مالی ده سال اخیرم در اختیار شما خواهد بود. این سیستم منحصر به فرد است و مشابه ندارد. البته شرکت‌های دیگری برای اعتبارسنجی وجود دارد که تفاوت اصلی و بنیادی آنها با ما این است که به این حجم عظیم داده‌ها دسترسی ندارند. طی سال‌های گذشته شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری ایران، به ده شرکت نمایندگی داده‌ایم و خدمات اعتبارسنجی شرکت را در اختیار کسب‌وکارها قرار می‌دهند که طبیعتاً این شرکت‌ها رقیب نیستند و نمایندگی یا کارگزاران ما هستند.

سیر تحول اعتبارسنجی در ایران چگونه بود؟ آیا رتبه ‌اعتباری فرد از زمان شروع به کار با کارت اعتباری و افتتاح حساب در بانک محاسبه می‌شود؟ آیا نظام بانکی می‌تواند چنین اطلاعاتی داشته باشد؟

دکترجلیلی: در دنیا مفهوم اعتبارسنجی این است که برای شهروند پروفایل اعتباری درست شود و تمام اطلاعات اعتباری فرد در هر حوزه‌ای ثبت می‌شود. خوشبختانه ما چنین پروفایلی را داریم. امتحان آن هم کار سختی نیست و لزومی ندارد شخص وارد شعبه بانک شود. مردم می‌توانند با صرف یکی دو دقیقه، باتوجه به دسترسی به سایت‌های اینترنتی و آپلیکیشن‌های موبایلی گزارش اعتبارسنجی خود را دریافت کنند. تمام سایت‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند به دیتابیس شرکت رتبه‌بندی اعتباری متصل هستند. اگر در بخش «درباره ما» در این سایت‌ها متمرکز شوید توضیح داده شده است که بر اساس محصولات و خدمات و داده‌های شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری ایران این خدمات را ارائه می‌دهند. این امکان امروز برای همه فراهم است. یک مکانیزم احراز هویت وجود دارد که شماره موبایل و کد ملی شخص را مطالبه می‌کند. باید شماره موبایلی وارد شود که در مخابرات با کد ملی شخص ثبت شده باشد و پیامکی برای فرد ارسال خواهد شد و متوجه می‌شویم موبایل به خود فرد تعلق دارد. در پشت صحنه نیز شماره موبایل با سامانه شاهکار و کد ملی چک می‌شود. در صورت تطابق با این دو مرحله می‌توان مطمئن شد که فرد گزارش خود را درخواست می‌کند و دیگری درصدد دست‌یابی به اطلاعات شخصی دیگری نیست. قریب دو سال است که این مکانیزم به جریان افتاده است.

 دغدغه رسیدن به استانداردهای جهانی از چه زمانی شروع شد؟ بانک مرکزی چطور مجوز صادر کرد؟

دکترجلیلی: نقطه شروع این ماجرا مثل هر طرح جدیدی نیازی بود که در شبکه بانکی ما احساس می‌شد. افرادی چون دکتر سیدمحمد پورمحمدی در سال ۱۳۸۵ معاون(وقت) بانک و بیمه وزارت اقتصاد بودند و نظام بانکی را برای اجرای این پروژه آماده کرده و از مجموعه بانک‌های کشور خواستند تا این کار را پیش ببرند. خود ایشان تا چند سال پیش این مساله را به‌طور مستقیم مدیریت و به ما کمک کردند. مرکز فابا و شرکت اعتبارسنجی جزء ۷ شرکتی بودند که در زمان ایشان استارت خورده و شکل گرفتند و امروز ثمرات این ۷ نهاد مالی دیده می‌شود. این مساله بنیاد تئوریک دارد، ما در بحث وام‌دادن می‌گوییم وام مثل بسیاری از موارد دیگر متاثر از تکنولوژی است.

در مقاله‌ای که در آن از انواع تکنولوژی‌های وام‌دادن شامل وام‌دادن مبتنی بر صورت‌های مالی، وام دادن مبتنی بر وثیقه و وام دادن مثل اجاره به شرط تملیک و… که روش‌های سنتی وام‌دادن هستند صحبت شده بود و مطالعاتی داشتم اما پرداخت وام مبتنی بر اسکورینگ (scoring) تکنولوژی روز است. از روز اول به حمدالله در شرکت و وزارت اقتصاد و بانک مرکزی این جمع‌بندی بوجود آمد که چرخ را از ابتدا اختراع نکنیم و به سمت الگوی رایج در دنیا برویم و به شکل مناسبی الگوبرداری کنیم و متناسب با ساختارهای داخلی خود این طرح را راه‌اندازی کنیم. یکی از جاهایی که شخصاً الگوبرداری زیادی از آن داشتم شرکت شوفا (SCHUFA) آلمان بود.

اگر آشنا باشید این شرکت بزرگترین سامانه اعتبارسنجی اروپایی است. بخشی از دانش فنی ما از این شرکت بود. بخش دیگری نیز از شرکت کردیت اینفو (credit info) در اروپا بود. برای اثبات این ادعا که از دانش فنی روز استفاده شده از دوستان می‌خواهم گزارش اعتبارسنجی خود را ببینند. گزارش اعتباری ما از نظر شکل و محتوا و نوع داده‌ها هیچ تفاوتی با رتبه اعتبارسنجی در آمریکا یا اروپا ندارد. از نظر حجم داده ما کمی ضعف داریم، چون اطلاعات قبوض آب، برق و… نیز باید وارد مدل اعتبارسنجی شود، ولی دوستانی که گزارش را دریافت می‌کنند ملاحظه خواهند کرد که امتیاز اعتباری هر فرد در دامنه‌ای از صفر تا ۹۰۰ قرار دارد و در یک درجه‌بندی از A تا E شروع شده است. در هر گروه، سه دسته‌بندی داریم که به عبارتی کیفیت رتبه ۱۵ زیر مجموعه پیدا می‌کند که هر گرید از نظر مفهوم ریسک کدام ویژگی خاص را بیان می‌کند.

شرکت امریکایی فیکو (FICO) می‌گوید رفتار اعتباری یک فرد ۳۵% تابع رفتار بازپرداختی (payment history) او یا همان تاریخچه پرداخت‌های قبلی و ۱۵% تابع زمان بازپرداخت‌های وام‌های قبلی آن شخص است. در حقیقت این نُرم بشری است. این شرکت می‌گوید رفتار اعتباری هر فرد ۱۰% تابع ثبات سکونت فرد است. این مساله در مورد تمام انسان‌ها ثابت است. شاید میزان این درصد کم و زیاد شود ولی به یکباره تفاوت جدی پیدا نمی‌کنیم. از این منظر استانداردهای ما بین‌المللی و بر اساس الگوهای رایج دنیا است و بانک جهانی تاییدیه کامل این را ارائه کرده است. بانک جهانی هر سال در آبان‌ماه گزارش‌هایی منتشر می‌کند که در آن گزارش‌ها با صراحت تمام ۸ امتیاز سامانه اعتبارسنجی ایران را تایید کرده است. ما از این نظر همراه با عربستان و امارات در منطقه اول هستیم. این دستاورد خوبی است که با استانداردهای جهانی و نُرم بشری تطابق دارد.

 فرمودید بیس این مدل از شرکت شوفا (Schufa) آلمان است؟

دکترجلیلی: ما دانش فنی را از آنها گرفتیم، الگوهای کاری و طرح‌های مفهومی و نرم‌افزار کُر (core) اصلی را از اروپا گرفتیم و شوفا نیز یک پایه این کار بود و البته با شرایط داخل کشور تطبیق داده شد. ما کوشیدیم داده‌های رفتاری ۳۰ میلیون ایرانی را طی مدتی آنالیز کرده و به یک مدل رفتاری برسیم. این آنالیز و چهارچوب تئوریک مدل ما برگرفته از شوفای آلمان و مدل کردیت اینفو (اروپا) است ولی دیتاها و مدل رفتاری بومی داخلی و مربوط به مردم خود ما است.

بانک‌ها چگونه اطلاعات خود را در اختیار شما قرار می‌دهند و شما چگونه این اطلاعات را ثبت می‌کنید؟

دکترجلیلی: تقریبا ده سال است که براساس ضوابط و قوانین مشخص که مصوب مجلس و دولت و بخشنامه بانک مرکزی است، بانک‌های ما مکلف بودند که به‌طور ماهیانه اطلاعات هر تسهیلاتی را که ارائه کرده‌اند برای شرکت رتبه‌بندی اعتباری بفرستند و امروز بخش عظیمی از این اطلاعات را در اختیار داریم. این‌ اطلاعات بچ‌فایل (batch file) ماهیانه است، یعنی هر بانکی کل اطلاعات اعتباری خود را به صورت ماهیانه در اختیار شرکت می‌گذارد. این اطلاعات در سامانه موجود است و ظرف ده تا بیست ثانیه، گزارش اعتبارسنجی صادر می‌شود.

 در این فرمول و مدلی که مورد استفاده قرار می‌گیرد چه آیتم‌هایی محرمانه است و سطح دسترسی به اطلاعات چگونه است؟

دکترجلیلی: در مجموعه اعتبارسنجی فقط یک مورد محرمانه داریم و آن هم اطلاعات مردم است. یعنی گزارش یک شهروند در اختیار هر کسی قرار نمی‌گیرد و فقط در اختیار خود او و هر جای دیگری قرار می‌گیرد که خود شخص اجازه بدهد.

 آیا متصدی امور بانکی به این اطلاعات دسترسی دارد؟

دکترجلیلی: دسترسی وجود دارد ولی این دسترسی به معنای گزارش گرفتن نیست، فقط وقتی می‌توانند گزارش بگیرند که با منظوری موجه باشد. دسترسی باز است ولی کارمندان بانک آموزش‌دیده هستند و به وظایف، حقوق خود و مشتری کاملاً آشنایی دارند. منظور موجه وقتی است که فرد وارد شعبه بشود و درخواست وام بدهد و تشکیل پرونده بدهد و فرمی بنام رضایت‌نامه توسط شخص امضا شود، کارمند بانک مجاز می‌شود گزارش اعتباری بگیرد. امکان ندارد گزارشی گرفته شود و شخص (متقاضی وام‌گیرنده) متوجه نباشد. چون تمام درخواست‌ها در سیستم ثبت می‌شود و فرد می‌تواند ببیند که در یک ماه و یا یک سال اخیر چندبار مورد استعلام قرار گرفته است. اگر گزارشی بدون اطلاع فرد گرفته شده باشد می‌توان از ادمین و پشتیبانی سامانه سئوال کرد و پاسخ و اطلاعات را گرفت و حتی اعتراض و شکایت کرد. شبکه بانکی آموزش‌دیده هستند و گزارش بی‌جهت گرفته نخواهد شد ولی در مورد سایت‌ها و اَ‌پلیکیشن‌ها هر فردی خود باید فرایند را شروع کند و شماره ملی، تلفن همراه شخص و سایر کد‌ها تطابق پیدا کند.

در خصوص دو مورد بانک که همکاری ندارند و اطلاعات نمی‌دهند مساله به چه صورت است؟

دکترجلیلی: نمی‌توان گفت همکاری نمی‌کنند. کاری که اینجا اتفاق افتاده است تسهیم اطلاعات است. بانک‌ها اطلاعات خود را با ما به اشتراک می‌گذارند. در سال اول سه بانک پذیرفتند با شرکت رتبه‌بندی همکاری کنند و به‌طور مستمر بر این اعضای جدید افزوده شد. امروز ۱۵۰ سازمان عضو سامانه اعتبارسنجی هستند و به سامانه اطلاعات می‌دهند و می‌گیرند. عدم عضویت یکی دو بانک به دلیل تدریجی بودن این فرایند است، اگر دو ماه پیش با شما گفتگو داشتم می‌گفتم سه بانک دیتا نمی‌دهند ولی امروز دو بانک مانده است. البته باید گفت که مشکل فنی نیز وجود دارد به‌طور مثال بانک قرض‌الحسنه رسالت چون بانک جدید التاسیسی تلقی می‌شود و سیستم‌های‌شان جزیر‌ای بود، برای متمرکز کردن داده‌ها یک سال کار کردند. بنابراین بحث عدم همکاری مطرح نیست، بحث این است که باید زیرساختی برای تبادل داده‌ها فراهم می‌شد. بانک خاورمیانه نیز به همین صورت است. اخیراً شهرداری تهران و سازمان امور مالیاتی و گمرک به ما وصل شده‌اند.

شهرداری‌ها چه اطلاعاتی برای ارسال به شرکت رتبه‌بندی دارند؟

دکترجلیلی: چون جنس عوارض شهرداری‌ها مثل وام است ما خدماتی را استفاده می‌کنیم و شهرداری هزینه آن را در انتهای سال می‌گیرد. البته شهرداری گاهی این هزینه را تقسیط می‌کند. برخی بدحساب و برخی خوش‌حساب هستند و ما این وضعیت را وارد سامانه می‌کنیم.

 در گزارش پایه از چه فیچرهایی استفاده می‌کنید؟

دکترجلیلی: در آنالیز از رفتار اعتباری ایرانی‌ها، ۸۸ شاخص ریسک شناسایی شده است. این ۸۸ مورد، در حقیقت ۸۸ فاکتور و یا آیتم نیست. شاید ۱۵ تا ۲۰ آیتم باشد که متاثر از سه عامل و سه بُعد زمان و مبلغ و نوع فید به ۸۸ مورد تبدیل شده است. به‌طور مثال کسی در سازمان امور مالیاتی دارای وضعیتی منفی باشد، این یک وضعیت منفی است. یکی از این ۸۸ مورد، دارا بودن یک وضعیت منفی در سه ماه گذشته است. گاهی می‌گوییم دارا بودن یک وضعیت منفی در شش ماه گذشته و گاهی می‌گوییم دارا بودن یک وضعیت منفی در ۱۲ ماه گذشته و یا دارا بودن بیش از یک وضعیت منفی در ۱۲ ماه گذشته. به همین ترتیب تعداد، نوع، زمان و مبلغ تاثیر‌گذار است. اگر هر ایرانی گزارش خود را بگیرد این موارد به‌طور دقیق در گزارش شخص ذکر شده است.

آیا این اطلاعات برای اشخاص حقیقی و حقوقی قابل دسترسی است؟ یکی از چالش‌های بزرگ در بحث اشخاص حقوقی همین موضوع است. ما داخل شعب بانک‌ها این عدم وجود اطلاعات را می‌بینیم. این سامانه تا چه اندازه‌ای قابلیت بزرگ شدن و بهبود پیدا کردن دارد؟ چه آیتم‌هایی را می‌توان به این سامانه اضافه کرد و قدرت سامانه را افزایش داد؟

دکترجلیلی: به پرسش کلیدی اشاره کردید. به طور نمونه شاید امروز گوشی تلفن‌همراه بسیار خوبی در دست بنده قرار دارد ولی شخصاً از آن استفاده نمی‌کنم و کماکان به روش سنتی ارتباط می‌گیرم، مثلاً نامه می‌نویسم…، حال اگر سئوال شود که چطور باید قابلیت این گوشی را بالا برد؟ به‌نظر بایستی ابتدا باید از این سیستم موجود و قابلیت‌های آن استفاده کرد. امروز بانک‌ها با وجود اینکه گزارش اعتبارسنجی می‌گیرند، همچنان بحث آوردن دو نفر ضامن را مطرح می‌کنند، این عملاً به‌معنی عدم استفاده از اعتبارسنجی است و چه فرد خوش‌حساب باشد و چه بدحساب، باز بانک کار خود را انجام می‌دهد. ما همزمان با پیشرفت در حوزه اعتبارسنجی باید قوانین نظام بانکی کشور را اصلاح می‌کردیم ولی این اتفاق رخ نداد. باید به بانک‌ها اجازه می‌دادیم تا برای یک وام خرد دو ضامن گرفته نشود و فرهنگ‌سازی می‌شد. البته خبر خوب این است که بانک ملت چند ماهی است بر اساس سامانه اعتبارسنجی شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری ایران، وام بدون ضامن ارائه می‌دهد که این جزء آرزوهای شرکت ما بود که اعتبارسنجی کشور را به اینجا برساند. همین‌طور یکی از زیر مجموعه‌های دیجی‌کالا بعد از شروع ویروس کرونا، اقدام به اعتباردهی به مردم کرده است. امروز بالای صد هزار نفر از اسفند تا به امروز بر اساس گزارش‌های ما اعتبارسنجی شده و به این ترتیب استفاده از رتبه‌اعتباری در فضای خرده‌فروشی‌ها نیز شروع شده است.

 آیا بانک‌ها موظف به استفاده از اعتبارسنجی هستند یا فعلاً استفاده از سامانه بحثی اختیاری است؟

دکترجلیلی: استفاده از سامانه اعتبارسنجی دو جنبه دارد. یکی اینکه حتماً از این سامانه استعلام کنند که الزام است، یعنی بانک‌ها حق ندارند بدون استعلام وام بدهند و این قانون است. همچنین بانک‌ها موظف به قرار دادن گزارش اعتبارسنجی در پرونده هستند، ولی ملزم به تصمیم‌گیری بر اساس گزارش ما نیستند و این گزارش صرفاً نقش مشورتی دارد.

در دنیا وضعیت قانونی اعتبارسنجی چگونه است؟ آیا الزامی برای استفاده از گزارش اعتبارسنجی وجود دارد؟

دکترجلیلی: خیر، اساساً و ذاتاً اعتبارسنجی وقتی خارج از بانک انجام می‌شود، نمی‌تواند الزام‌آور باشد و بیشتر جنبه‌ای مشورتی دارد. مثالی می‌زنم، وقتی شرکت فیکو (FICO) در آمریکا ۵۰ سال سابقه کار دارد و بانک‌های مختلف بر مبنای فیکو وام داده‌اند و نوکول نشده است، یعنی امتیازهای بالا را وام دادند و سوخت نشده و امتیازات پایین را وام داده و دچار مشکلاتی شده‌اند، رفته‌رفته به این نتیجه رسیده‌اند که اطلاعات فیکو درست است و عدم عمل به تکلیف فیکو منطقی نیست.

از بانک ملت نام بردید. اگر من بر اساس اطلاعات شرکت شما عمل کنم و در سطح A و سطح ۲،۱و۳ ببینم که نوکولی ندارد و مشکلی نیست و اتفاقی نمی‌افتد، اعتماد بیشتری کسب می‌کنم. اگر صحت‌سنجی مدل شما در چند نمونه جواب بدهد، بانک‌ها نیز آن‌را مورد استفاده قرار می‌دهند. آیا در دنیا نیز مثل ایران فقط یک شرکت در کشور در این زمینه فعالیت می‌کند؟

دکترجلیلی: از یک منظر یک شرکت و از منظری ده‌ها شرکت فعالیت می‌کنند. وقتی به شرکت شوفا (Schufa) در آلمان رفتیم، این کشور یونیک بود ولی در زنجیره ارزش شوفا، ۴۰۰۰ شرکت در فعالیت بودند. یعنی به‌طور مثال پایگاه داده اعتبارسنجی برای هر شهروند یک مورد است. آیا منطقی است که در دیتابیس ملی ما دو ثبت‌احوال داشته باشیم؟، سامانه‌های اعتبارسنجی یک نمونه است در کشورهایی که دو مورد داشتند. بعدها مطلع شدند این دو ناقص هستند و ترکیب شدند. بنده آمار رسمی دارم فایلی در سایت بانک جهانی است که فهرست سامانه‌های گزارشگری اعتباری همه کشورهای دنیا را به تفکیک کشورها نشان می‌دهد. ۵۳ % از کشورهای دنیا فقط یک سامانه اعتبارسنجی دارند. از ۴۷% مابقی حدوداً دو سامانه و تعداد کوچکی بیش از دو تا دارند. در تعدادی که دو تا دارند، دومی خارجی است. هدف شرکت خارجی جمع‌آوری اطلاعات رفتاری اعتباری مردم کل کشور های دنیا است و آنها این اطلاعات را در نهایت تجمیع می‌کنند.

انتظار دارید در آینده چه اتفاقاتی در این زمینه رخ دهد و چه چیزهایی به این سامانه اضافه شود تا این سامانه جامع‌تر، کامل‌تر و قابل‌اعتمادتر باشد؟

دکترجلیلی: نکته اول فرهنگ‌سازی استفاده از آن است. هرچه بهتر از این سامانه استفاده کنیم، به تکمیل آن کمک کرده‌ایم، چون سازمان‌ها با آن آشنا می‌شوند، بهتر همکاری می‌کنند و به رشد سامانه کمک می‌کنند. مساله دوم اطلاعات است، این سامانه بیش از مدل‌ها و فرمول‌ها به اطلاعات متکی است، اگر دامنه اطلاعات موثر را توسعه بدهیم موفق‌تر خواهیم بود. ما امروز اطلاعات فروشگاه‌ها را در حجم وسیعی وارد می‌کنیم و باید اطلاعات مالکین، مستاجرین و… را نیز اضافه کنیم. این چشم‌اندازی است که ما برای این کار ترسیم کرده‌ایم. این موارد مهمترین بخش‌هایی است که در توسعه سامانه اعتبارسنجی باقی‌‌مانده است.

 آیا اطلاعات کارت‌های اعتباری نیز به شرکت رتبه‌بندی اعتباری ارسال می‌شود؟

دکترجلیلی: بخشی در اختیار شرکت قرار می‌گیرد. البته کارت اعتباری چندان فراگیر نیست ولی پیگیر هستیم و باید وارد این سامانه بشود.

چه انتظاری از بانک مرکزی و سایر بانک‌ها دارید؟

دکترجلیلی: تداوم حمایت بانک مرکزی، که تا همین‌جا نیز از رتبه‌بندی اعتباری حمایت کرده، مهمترین درخواست شرکت است. خوشبختانه نظام بانکی خودش محور این کار بوده و سنگ تمام گذاشته و سرمایه‌گذاری کرده است اما بایستی خارج از نظام بانکی نیز به دنبال این موضوع باشیم. امروز باید بازار سرمایه در بحث رتبه‌بندی اعتباری ورود کند و همین‌طور سازمان‌های یوتی‌لی‌تی(utility)، شهرداری‌ها، سازمان‌های آب، برق و… ورود پیدا کنند و کاری را که نظام بانکی آغاز کرده به سرانجام برسانند.

 درآمد شرکت مشاوره رتبه‌بندی اعتباری از کجا است؟

دکترجلیلی: شرکت برای ارائه هر گزارش کارمزد می‌گیرد. این روال مرسوم در دنیا است. مبلغ کارمزدها از طرف بانک مرکزی اعلام می‌شود ونهایتاً این کارمزدها صرف توسعه همین کار می‌شود.

 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ

صدای مشتری: 02187700500

تهران – خیابان گاندی – کوچه یکم – پلاک 2 – طبقه پنجم

.
.